Kimolia Blog

all the small things

Author: palavitsinis

Τα τετράδια της Κιμωλίας!

Από την πρώτη μέρα που η Κιμωλία άνοιξε τις πόρτες τις, στις 17/12 του 2011, είχαμε στο χώρο και συνεχίζουμε να έχουμε, μερικά σχολικά τετράδια… Τα «φυτέψαμε” επίτηδες σε κοινή θέα μαζί με μερικά στυλό, περιμένοντας τις δικές σας ιστορίες μέσα σε αυτά…

Με τον καιρό, έγιναν εξομολογητήρια, καμβάδες ζωγραφικής και προσχέδια ποιημάτων και διηγημάτων… Τετράδια υπάρχουν ακόμα στην Κιμωλία, αν και τα πρώτα-πρώτα επειδή γέμισαν είναι πλέον φυλαγμένα στο σπίτι μας για να μη τα χάσουμε! Κάπου στην πορεία σκεφτήκαμε ότι τόση δουλειά και τόσα λόγια, δεν ήταν δυνατόν να πάνε χαμένα, ούτε να τα κρατάμε μόνο για μας, οπότε αρχίσαμε να σκανάρουμε κάποια από τα πρώτα κείμενα.

9780596519414-4

Το αποτέλεσμα ξεπέρασε κάθε προσδοκία, φτάνοντας τις μερικές εκατοντάδες σελίδες.. Έτσι, ψυχαναγκαστικοί όντας, κάναμε κεφάλαια και κατηγορίες και προσπαθήσαμε να βάλουμε σε μια τάξη το υλικό… Μπορείτε να τα δείτε, αν έχετε το κουράγιο, εδώ!!

Εμείς συνεχίζουμε να μαζεύουμε και σας ζητάμε να συνεχίσετε να γράφετε για να βγάλουμε και την δεύτερη έκδοση…

Σωστά Ποτά: Mojito

Γεια σας Κιμωλίες!

Σκεφτήκαμε, ανάμεσα στα άλλα post μας, να αρχίσουμε μια σειρά posts, εμπνευσμένοι από τα Φτηνά Ποτά, και την προσπάθεια που κάνουν τα παιδιά εκεί. Εμείς μιλάμε για τα «Σωστά Ποτά” που σίγουρα μπορούν να είναι και φτηνά! Έτσι, θα μοιραζόμαστε μαζί σας, με λίγες λέξεις και αρκετές εικόνες, πως μπορείτε να φτιάξετε κάποια από τα cocktails που μπορείτε να βρείτε και στην Κιμωλία, με τον σωστό και ενδεδειγμένο τρόπο! Μια που οι εποχές είναι δύσκολες για όλους, μπορείτε, ακολουθώντας αυτές τις συνταγές, να ψωνίσετε τα υλικά σας και να απολαύσετε το αγαπημένο σας cocktail στο σπίτι σας, φτηνότερα από ότι μπορεί να το προσφέρει κάποιο μαγαζί και πάντα σωστά! Χωρίς μικρές ή μισές μεζούρες, πολύ πάγο ή ποτά αμφιβόλου προελεύσεως, κόλπα που όλο και πληθαίνουν μέσα στην κρίση σε αρκετά μαγαζιά.

Image

Photo taken from TheCulinaryGeek! Thanks a lot! https://www.flickr.com/photos/preppybyday/

Σήμερα λοιπόν μιλάμε για το Mojito, που μάλλον οι περισσότεροι το έχετε δοκιμάσει, ειδικά αν σας αρέσουν τα cocktails! Όπως διαβάζουμε στο Cocktail Masters, «H Κούβα θεωρείται τόπος γέννησης του mojito, παρότι η ακριβής προέλευση αυτού του κλασσικού κοκτέιλ είναι θέμα προς συζήτηση. Μια ιστορία εντοπίζει ένα ποτό παρόμοιο με το mojito τον 16ο αιώνα, το οποίο λεγόταν «El Draque», προς τιμήν του Σερ Φράνσις Ντρέικ. Αρχικά ήταν φτιαγμένο από tafia/aguardiente, το οποίο μοιάζει με το σημερινό ρούμι, που το αντικατέστησε όταν έγινε ευρέως διαδεδομένο στη Μεγάλη Βρετανία περίπου στα 1650. Μέντα, λάιμ και ζάχαρη βοήθησαν να κρυφτεί η τραχειά γεύση αυτού του ποτού, που, παρότι δεν ονομαζόταν mojito, η σύστασή του ήταν ακριβώς ίδια με αυτήν του σημερινού. Υπάρχουν αρκετές θεωρίες για την προέλευση του ονόματός του. Μια από αυτές ισχυρίζεται πως προέρχεται από το mojo, ένα κουβανέζικο καρύκευμα φτιαγμένο από πράσινο λεμόνι, το οποίο χρησιμοποιείται για να δώσει γεύση στα τοπικά πιάτα. Άλλη θεωρία λέει πως το όνομα mojito είναι απλά παράγωγο του mojadito, που στα ισπανικά σημαίνει «λίγο υγρός».” 

Στο blog που σας προαναφέραμε, μπορείτε να βρείτε και κάποιες πολύ ωραίες παραλλαγές του κλασικού mojito που όλοι γνωρίζουμε! Τι θα χρειαστούμε λοιπόν, για να απολαύσουμε ένα δροσιστικό mojito!

  1. Ένα lime
  2. Καστανή ζάχαρη
  3. Τριμμένο πάγο
  4. 60ml Ρούμι
  5. Δέκα φύλλα δυόσμο και μια κορφή
  6. Ένα μπουκαλάκι ή κουτάκι σόδα

Αφού πάρετε τα υλικά, ακολουθείστε τα παρακάτω βήματα με απλά εργαλεία που έχετε στην κουζίνα σας, για να φτιάξετε το τέλειο mojito! Επειδή δε θα σας πούμε όλα μας τα μυστικά (!), στην Κιμωλία ίσως έχουμε και 1-2 βήματα ακόμα που ενισχύουν τα αρώματα και τη γεύση του cocktail. Ρωτήστε μας από κοντά και θα τα μάθετε… 😉

  1. Βάζετε τρία κουταλάκια του γλυκού ή ένα της σούπας, μαύρη ζάχαρη, σε ένα νεροπότηρο, χωρητικότητας περίπου 300-350ml,
  2. Στύβετε το μισό lime (ανάλογα και πόσο χυμώδες είναι) και βάζετε το χυμό του στο ποτήρι (ανάλογα και πόσο γλυκό ή ξινό το θέλετε),
  3. Ανακατεύετε αρκετά με ένα κουτάλι, κάνοντας 4-5 κύκλους μέσα στο ποτήρι
  4. Κόβετε τα δέκα φύλλα δυόσμου στη μέση για να βγουν τα αρώματα τους και τα βάζετε μέσα στο ποτήρι ανακατεύοντας πάλι ελαφρά για να μη τραυματίσετε το δυόσμο και βγάλει πικρίλα,
  5. Βάζετε 7-8 παγάκια σε μια σακούλα πλαστική, ή σε ένα σακουλάκι τροφίμων και τυλίγοντας τη σακούλα με μια πετσέτα, την χτυπάτε στον πάγκο της κουζίνας προσεκτικά, για να θρυμματιστεί όσο γίνεται ο πάγος,
  6. Προσθέτετε λίγο πάγο (μέχρι το 1/3 του ποτηριού) και ανακατεύετε ξανά όλο το μείγμα, ελαφρά με ένα κουτάλι,
  7. Βάζετε λίγο ακόμα πάγο μέχρι τη μέση και προσθέτετε τα 60ml ρούμι, ανακατεύοντας άλλη μια φορά απαλά,
  8. Γεμίζετε με πάγο μέχρι τα 3/4 του ποτηριού και συμπληρώνετε με φρέσκια σόδα (όχι ξεθυμασμένη),
  9. Ανακατεύετε μια τελευταία φορά, αν θέλετε στολίζετε με μια κορφή δυόσμου στο πάνω μέρος, βάζετε ένα καλαμάκι και δοκιμάζετε..!

Αν το θέλετε πιο βαρύ ακόμα, μπορείτε να βάλετε κι άλλο ρούμι και γενικά να «παίξετε” με το lime και τη ζάχαρη σε επόμενες προσπάθειες για να βρείτε την αναλογία γλυκού/ξινού που σας αρέσει! Εμένα προσωπικά, μου αρέσει και με λευκή ζάχαρη, όταν το δοκίμασα σύμφωνα με τη συνταγή που βρήκα εδώ!

Θα επανέλθουμε και με άλλες συνταγές, σύντομα! Αν έχετε κάποια που προτιμάτε, γράψτε μας το σχόλιο σας κάτω από αυτή τη δημοσίευση και θα φροντίσουμε να κάνουμε ένα blog post για αυτή! Μέχρι την επόμενη φορά, πιείτε φτηνά, πιείτε σωστά και πιείτε υπεύθυνα!

——————————

Αν κάποιο blog από το οποίο έχουμε παραθέσει υλικό, επιθυμεί την αφαίρεση του, παρακαλούμε όπως μας ενημερώσετε στο info@kimolia-art-cafe.gr ή προτιμότερα με ένα μήνυμα στη σελίδα μας στο Facebook. Σκοπός μας είναι πάντα η αναγνώριση των πηγών και η σύνδεση του blog μας με άλλα blogs που έχουν χρήσιμες πληροφορίες να προσφέρουν. Αν είστε αντίθετοι με αυτό, παρακαλούμε γνωστοποιείστε το μας και θα φροντίσουμε να αφαιρεθεί το υλικό σας. 

Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία… ΕΣΠΑσα κύριε πρόεδρε…

Taken from: http://www.rizopoulospost.com/h-elpida-pethainei-teleutaia/

Taken from: http://www.rizopoulospost.com/h-elpida-pethainei-teleutaia/

Είχαμε πει ότι θα κάνουμε αυτό το blog για να μοιραζόμαστε όμορφες ιστορίες από την Κιμωλία… Μέχρι στιγμής δε μας «βγαίνει” ακριβώς έτσι… Περισσότερο μαζεύουμε ιστορίες εξαπάτησης και γκρίνιας από δω κι από κει… Ελπίζω σιγά σιγά να αλλάξει αυτό, μα μέχρι τότε, ρίξτε μια ματιά στις παρακάτω γραμμές και προειδοποιήστε όποιον γνωρίζετε που μπορεί να τον αφορά…

Πριν λίγες μέρες, το τηλέφωνο της Κιμωλίας χτύπησε και στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν μια ευγενέστατη κυρία κάποιας ηλικίας, που μας ενημέρωνε για ένα πρόγραμμα ΕΣΠΑ (και κάτι άλλα αρχικά που τα ξέχασα ήδη), το οποίο επέστρεφε στις επιχειρήσεις που ήταν ήδη ανοιχτές, ενοίκια και μισθούς και ρεύματα κλπ κλπ, από 1/1/2013 μέχρι την ημερομηνία κατάθεσης του φακέλου. Μας τα είπε έτσι, μας τα είπε αλλιώς, μας τα είπε με όρους τεχνικούς και δυσνόητους και με τα πολλά μας «έψησε” να το δούμε. Θα έστελνε λέει κάποιον να μας φέρει κάτι χαρτιά προς υπογραφή για να ξεκινήσουμε τη διαδικασία και θα μας ζητούσε μόνο 120 ευρώ για το φάκελο που θα κατέθεταν και για τον κόπο τους…

Επειδή έχω δει και ακούσει αρκετά στο μικρό διάστημα που ασχολούμαι με την Κιμωλία, είπα να το ψάξω, οπότε έστειλα σε μερικούς φίλους που ασχολούνται με το ΕΣΠΑ μαζί και στο λογιστή μου. Τι έμαθα; Αυτά τα γραφεία, παίρνουν τηλέφωνο σε ανυποψίαστους επιχειρηματίες του κλάδου και τους υπόσχονται ότι θέλουν να ακούσουν. Αναφέρονται σε προγράμματα που είτε έχουν λήξει, είτε αφορούν κάτι εντελώς άσχετο. Αρχίζουν τις ορολογίες, κλπ, και σε βάζουν να σκεφτείς «σιγά μωρέ, 120 ευρώ είναι, αν μας έρθει η επιδότηση, έχει καλώς, αν όχι, σιγά τα 120 ευρώ”. Κάπως έτσι δε θα σκεφτόσασταν και σεις; Έτσι, μαζεύουν 120ευρα, για προγράμματα που δεν υπάρχουν και για τα οποία προφανώς δε κάνουν ποτέ φάκελο. Έτσι, απλά σου λένε ότι δε πέρασε η αίτηση και σε κρατάνε ζεστό για την επόμενη απάτη που θα στήσουν…

Προσέξτε πάρα μα πάρα πολύ και βρείτε έναν έμπιστο άνθρωπο για να ενημερώνεστε για τέτοια ζητήματα. Οι άνθρωποι αυτοί, έχουν γραφεία, υπαλλήλους, τηλέφωνα και mails και το έχουν στήσει πολύ καλά το παιχνίδι. Κάποιοι είναι κανονικά γραφεία που απλά κάνουν και καμιά κομπίνα παράλληλα. Βεβαίως και δεν είναι όλοι έτσι, υπάρχουν και άνθρωποι που κάνουν σωστά τη δουλειά τους, απλά στις μέρες μας φαίνεται πως έχουν λιγοστέψει αρκετά… Προωθήστε και ενημερώστε όσους μπορείτε, γιατί αυτοί οι άνθρωποι δε δραστηριοποιούνται μόνο στον κλάδο της εστίασης, αλλά όπου μπορούν να βρουν ανθρώπους που χρειάζονται χρήματα…

Νίκος Παλαβιτσίνης

Κιμωλία received Certificate of Excellence from Trip Advisor

Κιμωλία received Certificate of Excellence from Trip Advisor

Μεγάλη μας χαρά και τιμή… Το κυνηγούσαμε 2,5 χρόνια, αλλά μόλις πρόσφατα συμπληρώσαμε τον ελάχιστο αριθμό reviews! Αν θέλετε να μας βοηθήσετε να το διατηρήσουμε και το 2015, απλά μπείτε εδώ και πείτε τη γνώμη σας για την Κιμωλία! http://www.tripadvisor.com.gr/Restaurant_Review-g189404-d2578878-Reviews-Kimolia_Art_Cafe-Rimpari_East_Attica_Region_Attica.html

Απάτη… αλά Ελληνικά!

Είναι αυτό που λέμε, «όσο ζει κανείς, μαθαίνει”… Είχαμε λοιπόν στη γειτονιά, ένα μικρό, ύποπτο μαγαζάκι… Δεν είχα δώσει ποτέ μεγάλη σημασία. Δε μας ενοχλούσαν, δε τους ενοχλούσαμε… Κάποιοι από εσάς ίσως να καταλάβατε ήδη για ποιο μιλάω… Ευτυχώς, έκλεισε και νοικιάστηκε, οπότε περιμένουμε το νέο μας γείτονα με ανυπομονησία… Έκλεισε, αλλά οι ιστορίες για αυτό, καλά κρατούν… Έμαθα λοιπόν σήμερα, ότι το συγκεκριμένο μαγαζάκι, όπως πολλά όμοια του, έχουν 1-2 παλικάρια (κάτι κουρασμένα παλικάρια, στα 60-65) που συχνάζουν στα μετρό του Συντάγματος και της Ακρόπολης και «ψαρεύουν” πελατεία…  Παλικάρια που υπάρχουν ακόμα αλλά έχουν ξεμείνει στην Πλάκα από άλλες εποχές, που παραπέμπουν στην ταινία με τον Κωνσταντίνου… «Καλώς τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα” που έλεγε και η Άννα Καλουτά…

Αυτά τα παλικάρια, παίρνουν ανυποψίαστους τουρίστες να τους πάνε σε ένα πολύ ωραίο μαγαζί με κοπέλες, κόσμο κλπ… Μόλις φτάσουν στις «τρύπες” που τους πληρώνουν για να μαζεύουν κόσμο, τους βάζουν μέσα και κλείνουν την πόρτα πίσω τους… Στο συγκεκριμένο μαγαζάκι της γειτονίας, ιστορίες λένε ότι υπήρχε μια μπαργούμαν κάποιας χώρας του ανατολικού μπλοκ, η οποία άρχιζε επί τόπου να βάζει ποτά… Του τουρίστα, δικά της, των παλικαριών, και πάει λέγοντας… Τα ποτά αυτά, τα δικά τους, μπορεί και να ήταν μόνο χυμός πορτοκάλι… Πιες ένα, πιες δύο, κάποια στιγμή ερχόταν η ώρα της σούμας…

Εκεί έσκαγε το παραμύθι… Ζητούσαν από τον τουρίστα να πληρώσει όλα τα ποτά, μαζί και αυτά που υποτιθέμενα ήπιαν οι ίδιοι, σε τιμές Χίλτον και πάνω… 6 ποτά, 60 ευρώ, 10 ποτά, 100 ευρώ… Μια ιστορία που έφτασε στα αυτιά μας, έλεγε ότι κάποιος κακομοίρης που τους φοβήθηκε, πλήρωσε 300 ευρώ! Αν κάποιος αρνιόταν να πληρώσει, η απειλή της αστυνομίας τον έκανε να πειστεί αμέσως για να δώσει όσα του ζητούσαν. Ποιος δε θα το έκανε άλλωστε, ξένος σε μια ξένη χώρα, χωρίς να γνωρίζει τη γλώσσα, κλπ κλπ; Άλλωστε, το μάτι των παλικαριών αυτών κόβει καλά… Ξέρουν ποιον θα παρασύρουν στην ποντικότρυπα για να τον μαδήσουν…

Τέτοια μαγαζιά υπάρχουν ακόμα και τα βλέπετε όλοι όσοι κάνετε βόλτα στο κέντρο της Αθήνας… Κάτι ξεχασμένα καφέ-μπαρ, σαν αυτή της Λάμψης και του Καλημέρα Ζωή, που λες, «πως μπορεί να μένει ανοιχτή αυτή η τρύπα; Ποιος έρχεται εδώ;”. Τώρα λοιπόν ξέρετε πως μένουν και ποιοι έρχονται σε αυτά… Κατά τα άλλα, ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας και πρέπει να τον διαφυλάξουμε, να τον εκσυγχρονίσουμε, κλπ. Δυστυχώς, αυτό το ακραίο παράδειγμα, δείχνει σε εμάς και πιστεύω σε πολλούς ακόμα, ότι όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα δυσκολευτούμε πολύ να τινάξουμε από πάνω μας τον οπορτουνισμό και τις κακές συνήθειες του παρελθόντος. Αν δε δούμε όλους αυτούς τους ανθρώπους που έρχονται στη χώρα μας, να αφήσουν τα χρήματα τους, με σεβασμό, τότε πολύ απλά κάποια στιγμή θα σταματήσουν να έρχονται στην ποσότητα και την ποιότητα που ακόμα έρχονται…

Τα παλικάρια αυτού του είδους που τσιμπάνε θύματα, θα πάρουν σύνταξη από τη ζωή κάποια στιγμή, και όσοι μένουμε πίσω θα προσπαθούμε μάταια να πείσουμε τον υπόλοιπο κόσμο ότι δεν είμαστε ελέφαντες… Μέχρι τότε, τα μάτια σας δεκατέσσερα, και αν έχετε κάποιο γνωστό που επισκέπτεται τη χώρα, βάλτε τον λίγο στα κόλπα, μπας και γλιτώσουμε μερικές ιστορίες που πλέον βγαίνουν και online και δυσφημίζουν τη χώρα διαχρονικά….

Εκθέσεις… Μερικές λεπτομέρειες…

Επειδή λαμβάνουμε αρκετά μηνύματα και τηλεφωνήματα σχετικά με τις εκθέσεις που διοργανώνονται στην Κιμωλία, είπαμε να σας γράψουμε μερικά πράγματα εδώ, για να κάνουμε πιο εύκολη την επικοινωνία μας! Ξεκινώντας τις εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας ή κοσμήματος που κάνουμε, αποφασίσαμε ότι δε θα ζητήσουμε αντίτιμο για καμία από αυτές, περισσότερο γιατί πιστεύουμε σε ανταλλακτικούς τύπους συνεργασιών, αλλά επίσης γιατί δεν είμαστε γκαλερί για να χρεώσουμε το χώρο, τον εξοπλισμό, κ.ο.κ. Οπότε η απάντηση στην ερώτηση "αν υπάρχει κάποια χρέωση", είναι ρητά, όχι…

Ωστόσο, για να είμαστε και εμείς σωστοί απέναντι στους εκθέτες, αλλά και για να δουλέψει η διαδικασία, πραγματικά "ανταλλακτικά", γνωστοποιούμε τα παρακάτω σε όποιον έρθει να εκθέσει σε εμάς:

  • Διαθέτουμε το χώρο από μια (1) ως και τρεις (3) ημέρες, μέσα στο διάστημα από Δευτέρα ως Πέμπτη. Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή από Σεπτέμβρη μέχρι και Μάρτιο, δε φιλοξενούνται εκθέσεις,
  • Δεν εγκαθιστούμε επιπλέον φωτισμό για την έκθεση και δεν "χαλάμε" το διάκοσμο του μαγαζιού με οποιονδήποτε τρόπο (βάζοντας καρφιά σε τοίχους, κλπ). Τα πράγματα που εκθέτονται, μπαίνουν σε δικά τους stand, αν χρειάζονται τέτοιου είδους υποστήριξη,
  • Ζητάμε σαν προαπαιτούμενο, την πρόσκληση ικανοποιητικού αριθμού ατόμων (περισσότερους από 200-300 ανθρώπους κατ' ελάχιστον) στο event στο Facebook που δημιουργείται αποκλειστικά για την κάθε εκδήλωση, ώστε σε αντάλλαγμα του χώρου που δίνουμε, να βεβαιωθούμε ότι μέσα από την έκθεση, περισσότερος κόσμος θα "γνωρίσει" την Κιμωλία,
  • Η Κιμωλία δεν είναι κατάστημα ή bazaar. Είναι ένα καφέ-μπαρ που φιλοξενεί κάποιες εκθέσεις. Για μας, αυτό σημαίνει ότι δεν κάνουμε τίποτα που μπορεί να ενοχλήσει τη λειτουργία του καφέ-μπαρ. Επίσης, καλό είναι οι εκθέτες να έχουν καλέσει τους φίλους τους, καθώς η Κιμωλία δε μπορεί να εγγυηθεί ότι π.χ. θα έρθουν 100 άτομα να δουν ότι εκθέτεται κάθε φορά. Καλούμε και εμείς κόσμο σε κάθε event, αλλά θέλουμε και τη δική σας καλή διάθεση και προσπάθεια για κάθε εκδήλωση.

Αν θέλετε να πάρετε μια γεύση από τα παραπάνω, με πραγματικά παραδείγματα, δείτε τα events μας που έχουν ολοκληρωθεί, εδώ: http://www.kimolia-art-cafe.gr/?q=exhibitions

Όλα τα events που ολοκληρώνονται, ανεβαίνουν στη σελίδα μας και δημοσιοποιούνται (αν θέλετε να γράψετε την εμπειρία σας από αυτά) στο blog της Κιμωλίας, για να δημιουργήσουμε έτσι ένα σταθερό σημείο επαφής με ανθρώπους που μπορεί να θέλουν να δουν τη δουλειά σας!

Για περισσότερες πληροφορίες, στείλτε μας ένα μήνυμα στη σελίδα της Κιμωλίας στο Facebook: www.facebook.com/kimolia

Κιμωλία backstage…

Ξεκινώντας αυτό το blog, σκεφτόμουν τι θα μπορούσα να γράψω σαν πρώτη ανάρτηση. Επειδή οι συστάσεις πρέπει να γίνονται από την αρχή μιας γνωριμίας, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία της Κιμωλίας πριν την Κιμωλία…

Ήταν Σεπτέμβρης του 2011 και η (μαμά) Κατερίνα περπατούσε στην Πλάκα, τόπος δουλειάς από τότε, αφού συνεργαζόταν με κάποια τουριστικά καταστήματα τα οποία προμήθευε με αντίγραφα αρχαϊκών και γεωμετρικών βάζων και άλλων τεχνουργημάτων της Αρχαίας Ελλάδας. Περπατώντας την οδό Υπερείδου, στάθηκε μπροστά από τον αριθμό «5” και κοίταξε το νεοκλασικό κτίριο που κάποτε στέγαζε το Academy Travel (σήμερα βρίσκεται Κυδαθήναιων και Νίκης). Το Academy Travel είχε κλείσει το 2009 και το ισόγειο έμενε κλειστό, βρώμικο και παρατημένο στο πέρασμα του χρόνου. Το μόνο καινούργιο στο κτίριο, ήταν οι επιγραφές «Ενοικιάζεται” και μερικές αφίσες θεατρικών παραστάσεων! Το ραντεβού με την Ελίνα Γαληνού (ιδιοκτήτρια του χώρου), κανονίστηκε την επόμενη μέρα και η Κατερίνα μπήκε στο χώρο, αντικρίζοντας ανάμεσα στα απομεινάρια του παλιού γραφείου, και στην κυκλαδίτικη αισθητική των χρωμάτων (ναι, ήταν όοολο μπλε άσπρο!), ένα χώρο ιδιαίτερο και ενδιαφέρων…

compare2

Το τηλέφωνο μου χτύπησε το μεσημέρι της 15ης Σεπτεμβρίου του 2011 και αρχικά νόμιζα ότι ήταν το κλασικό ημερήσιο check της μάνας. Μάταια… Μου έδωσε μια οδό και έτσι φεύγοντας από το γραφείο, βρήκα με μεγάλη δυσκολία το κτίριο της Κιμωλίας (όπως και πολλοί από εσάς, είμαι σίγουρος!). Μπήκα μέσα και την είδα να έχει αρχίσει να κουνάει κάτι  έπιπλα δεξιά και αριστερά, καλυμμένη στη σκόνη, με ένα πλατύ χαμόγελο, να μου λέει «αυτό είναι το μαγαζί μας”. Η τρέλα της ήταν μεταδοτική και σύντομα η φίλη της, η Ρενάτα, έγινε και κείνη μέρος και μέλος της προσπάθειας! Το δικό μου σοκ κράτησε μερικές ώρες, αλλά τελικά, αργά ή γρήγορα, τόσο εγώ, όσο και ο αδελφός Αλέξανδρος, ο μπαμπάς Γιώργος και μερικοί ακόμα, γίναμε «μέτοχοι” της τρέλας της. Αρχίσαμε λοιπόν να κλέβουμε ώρες ύπνου και ξεκούρασης για να βοηθήσουμε όσο μπορούσαμε στο να γίνει αυτός ο χώρος, κάτι σαν ένα καφέ… Ο σκοπός ήταν ακριβώς αυτός. Να γίνει για μας κάτι ανάμεσα στο σπίτι μας, στα σπίτια όλων μας και σε ένα καφέ.

Το όνομα ήρθε και αυτό από την Κατερίνα, όπως και πολλά πράγματα μέσα στο χώρο, μαζί και τα πλακάκια στο μπάνιο (!), τους πίνακες και άλλα. Οι καρέκλες βάφτηκαν στο χέρι, ο Γιώργος μας έφτιαξε την πινακίδα και τις ωραίες γάτες, η Ρενάτα μας δάνεισε τους πανέμορφους πίνακες της, η Νανά μας έδωσε την κοκκινοσκουφίτσα και τον καθρέφτη με τα κουμπιά, ο μπαμπάς έκανε ότι δε μπορούσε να κάνει κανείς άλλος, από βρύσες μέχρι βάψιμο και μερεμέτια, εγώ και ο Αλέξανδρος κουβαλήσαμε, βάψαμε, καθαρίσαμε και πάει λέγοντας… Ακόμα και η γιαγιά μας έδωσε το γραμμόφωνο που της έκανε δώρο ο παππούς, ενώ η άλλη γιαγιά μας, μας έδωσε την παλιά ραπτομηχανή… Πως ήταν ο χώρος όταν μπήκαμε μέσα; Δείτε εδώ.

Κάπως έτσι, συνεχίζουμε να κάνουμε αλλαγές, μέσα σε ένα χώρο που ζει και αναπνέει μέσα από εμάς και από εσάς που μας δίνετε χαρά και κουράγιο με τα καλά σας λόγια. Το σίγουρο είναι ότι η Κατερίνα δε σταματά (για το καλό όλων μας) να αλλάζει, να μετακομίζει, να σκέφτεται, να πειραματίζεται και να βάφει ότι βάφεται! Η Κιμωλία φτιάχτηκε από αναμνήσεις ανθρώπων που τον αγάπησαν τόσο ώστε να δώσουν πολύ προσωπικά τους πράγματα για αυτόν. Ανοίγοντας τις πόρτες του, συνέχισε να μας προσφέρει αναμνήσεις μέσα από την γνωριμία με τόσους ανθρώπους που έχουν περάσει από τις καρέκλες και τα τραπέζια της και με αυτή την προσμονή των ευχάριστων αναμνήσεων ανοίγουμε κάθε πρωί την πόρτα και τη μηχανή του καφέ…

Νίκος Π.

Welcome

Καλησπέρα σας Κιμωλίες!

Από την πρώτη μέρα που ανοίξαμε τις πόρτες μας (17/12/2011), ψάχναμε πάντα τρόπους συνομιλίας και αλληλεπίδρασης με όλους σας. Έτσι, φτιάξαμε τα τετράδια της Κιμωλίας όπου μπήκαν όλες σας οι σκέψεις, οι ζωγραφιές και οι ιστορίες και δέθηκαν όλες μαζί για να τις δείτε, εδώ.

Αρκετά πιο πρόσφατα, ξεκινήσαμε να σας ζητάμε τις απόψεις και τις σκέψεις σας μέσω video για να κάνουμε κάτι αντίστοιχο με τα τετράδια (εδώ). Για αυτό το τελευταίο περιμένουμε ακόμα τις προτάσεις σας!

compare2

Προσπαθώντας λοιπόν έτσι αλλά και με άλλους τρόπους όλο αυτό τον καιρό, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα blog για να γίνουμε λίγο πιο άμεσοι! Με περισσότερες λέξεις από ότι μπορεί κανείς να πει σε μια σελίδα του Facebook, περισσότερες φωτογραφίες από όσες μπορεί κανείς να βάλει σε ένα post στο instagram, και πάει λέγοντας…

Έτσι, όταν έχουμε κάποια ιδέα, κάποιο νέο, κάποιο παράπονο και ούτω καθεξής, θα μπορείτε να το διαβάσετε και σε αυτό το blog…! Βέβαια, δε θα είναι μόνο αυτό. Αν ήταν έτσι, θα ήμασταν μάλλον μονόπλευροι και χωρίς διάθεση διαλόγου! Επειδή λοιπόν ο σκοπός είναι να ακούσουμε κι εσάς, παρακαλούμε θερμά για τα άρθρα και τις ιδέες σας, ώστε να τα μοιραστούμε και αυτά, μέσα από εδώ. Αν δε θέλετε να γράψετε κάτι νέο για μας, αλλά θέλετε να προωθήσετε απλά το blog ή τη δουλειά σας, μας στέλνετε ένα κείμενο ή ένα link στο info@kimolia-art-cafe.gr και εμείς θα κάνουμε τα υπόλοιπα!

Ελπίζουμε αυτή μας η προσπάθεια να σας δώσει ένα βήμα έκφρασης και να μας δώσει κι εμάς τη δυνατότητα να μιλήσουμε παρέα για όσα μας προβληματίζουν όλους μας…

Η Κιμωλία σας

© 2018 Kimolia Blog

Theme by Anders NorenUp ↑