Αν έχετε διαβάσει την ιστορία μας στο site μας, γνωρίζετε ήδη ότι η Κιμωλία μας έχει βρει "καταφύγιο" από το 2011, σε ένα κτίριο που η ηλικία του πλησιάζει πλέον τα 100 χρόνια! Χτισμένο το 1925, το κτίριο της οδού Υπερείδου 5, έχει πολλές ιστορίες να πει και μαζί με αυτές έχει και τα αντίστοιχα "τραύματα". Έτσι, λίγο απο ανάγκη αλλά περισσότερο απο επιλογή, κάθε χρόνο, εκεί κάπου στα μέσα Αυγούστου, σηκώνουμε τα μανίκια και ξαναφανταζόμαστε τον χώρο. 

Η συζήτηση ξεκινά για ένα βάψιμο κάποιου δωματίου, μεταφέρεται στην αλλαγή κάποιων τραπεζιών ή καρεκλών και μετά φεύγει σε νέα ράφια για το μπάρ, αλλαγή κάποιων φωτιστικών, κλπ κλπ. Και στο τέλος, βρίσκομαστε να περνάμε τον διπλάσιο από τον υπολογισμένο χρόνο μέσα στην Κιμωλια. Μουτζουρωμένοι, κατάκοποι αλλά και χαρούμενοι. Όσοι μας χτυπήσατε την πόρτα για να δείτε αν είμαστε ανοιχτά, έχετε και την εικόνα αυτού που περιγράφω. 

Τι κάναμε φέτος λοιπόν; Γίναμε ακόμα πιο πολύχρωμοι, βάζοντας ένα πιο ζωντανό χρώμα στο μεσαίο μας δωμάτιο (το κοκκινησαμε αρκετά). Βγάλαμε τον καθρέφτη από την πόρτα του μπάνιου, οπότε πλέον όταν μας ρωτάτε που είναι η τουαλέτα, δεν απαντάμε "ανεβαίνετε τα σκαλάκια, ο καθρέφτης στα αριστερά είναι η πόρτα". Αν αναρωτιέστε, ο καθρέφτης σκέκεται περήφανα απέναντι από το μπαρ για να μπορούμε να καθρεφτιζόμαστε καλύτερα και να μεγαλώνει και ο χώρος! 

Καθαρίζοντας την αποθήκη, ανακαλύψαμε την πρώτη μας μηχανή καφέ, μια παλιά (vintage για τους πιο ρομαντικούς) μονή μηχανή εσπρέσσο, που μας έκανε παρέα για κανένα χρόνο – ενάμιση, όταν ανοίξαμε. Την καθαρίσαμε και της βάλαμε λαμπάκια, και κάθεται περήφανη στο ένα από τα δύο παράθυρα του κόκκινου δωματίου… Κάπως έτσι…!

Το μεγαλύτερο εγχείρημα ήταν τα σκαλιά μας, τα οποία είχαν κάποια θέματα ευστάθειας, οπότε τα πρώτα 2 έπρεπε να αλλαχθούν. Μας πήρε λίγο παραπάνω, αλλά κι αυτά άλλαξαν όψη και πλέον δεν έχουν κανένα θέμα. Και κάπως έτσι, προσθέσαμε άλλο ένα πράγμα στην Κιμωλία το οποίο είναι φτιαγμένο με τα χεράκια μας… 🙂 Σαν επακόλουθο, κοιτάζοντας γύρω μας σε όλα όσα έχουμε φτιάξει από το μηδέν εκεί μέσα, αποφασίσαμε να πάρουμε από μόνοι μας τον τίτλο του "πιο χειροποίητου καφέ στην Αθήνα"… Μια βόλτα στην Κιμωλία θα σας πείσει ότι δεν υπάρχει άλλο καφέ στο οποίο να έχετε πάει, όπου τόσα πράγματα στο χώρο, είναι φτιαγμένα και φροντισμένα από τους ίδιους ανθρώπους που άνοιξαν το κάθε μαγαζί. 

Σε άλλες αλλαγές, με πολύ κόπο η τέντα μας απέκτησε πάλι το αρχικό της χρώμα (υγρό για τέντες και χλωρίνη με ενεργό χλώριο έκαναν το θαύμα), τα φώτα μας άλλαξαν και έγιναν LED, μαζί και τα περισσότερα φωτιστικά μας (στο μπαρ, στο μεσαίο δωμάτιο και οι απλίκες μας σε όλο το μαγαζί). Κλέψαμε και κάποιους ακόμα πίνακες από τη μαμά Κατερίνα και τους κρεμάσαμε ψηλά στους τοίχους και φυσικά επιδιορθώσαμε όλες μας τις καρέκλες που είχαν πρόβλημα. Όσες εκτέλεσαν το καθήκον τους στο έπακρο και δεν είχαν κάτι άλλο να δώσουν, τις πήραμε σπίτια μας και ξεκουράζονται στα μπαλκόνια μας, ξέγνοιαστες και χαλαρές…

Με όλα αυτά, οι μέρες πέρασαν, μαζέψαμε τον χαμό που είδατε στην πρώτη εικόνα του άρθρου, και καταφέραμε να ανοίξουμε στις 27/8, τακτοποιημένοι, καθαροί και όμορφοι! Σχεδόν ένα μήνα μετά, οι περισσότερο παρατηρητικοί, μας λέτε πολύ όμορφα πράγματα για τις αλλαγές, και αυτό μας κάνει να σχεδιάζουμε από τώρα το τι θα κάνουμε το καλοκαίρι του 2019…! 

Η Κιμωλία ζει και αναπνέει, όπως λέμε και στη σελίδα μας στο Facebook. Είναι ένας χώρος σταθερός μα και αεικίνητος την ίδια στιγμή. Εξελισσόμαστε και αλλάζουμε ανάλογα με τη διάθεση μας, αλλά προσπαθούμε να μένουμε πάντα η ίδια κρυμμένη γωνιά στο κέντρο της πόλης, όπως το 2011 που ανοίξαμε. Δεν είναι εύκολη η διαδικασία, μα αξίζει και την προτιμάμε από οποιαδήποτε άλλη. Το άρθρο αυτό γράφτηκε με σκοπό να μοιραστούμε το μεράκι μας για αυτό που κάνουμε, να αναλογιστούμε λίγο τον κόπο μας αυτό το καλοκαιρί, και να σας πούμε 2-3 μυστικά που δε τα ξέρουν όλοι. Όμως βάζοντας τις τελευταίες γραμμές, διαπιστώνω πως αξίζει να πούμε και κάτι ακόμα. 

Αγαπήστε τα μαγαζιά στις γειτονιές σας. Αγαπήστε τις μικρές επιχειρήσεις και τις επιχειρήσεις που στήνονται με κόπο και μεράκι. Υπάρχουν αμέτρητα μαγαζιά που αξίζουν την προσοχή σας. Δεν είναι τα απρόσωπα, γκρίζα μαγαζιά που συναθροίζεται ο κόσμος από μόδα. Είναι όλα αυτά τα στέκια που σε κάνουν να νιώθεις σαν στο σπίτι σου. Ένα τέτοιο θεωρούμε πως είμαστε και εμείς και σε τέτοια μαγαζιά αγαπάμε να πηγαίνουμε. 

Η Κιμωλία σας