Kimolia Blog

all the small things

Tag: Κιμωλία

Ιστορίες από την ανακαίνιση

Αν έχετε διαβάσει την ιστορία μας στο site μας, γνωρίζετε ήδη ότι η Κιμωλία μας έχει βρει "καταφύγιο" από το 2011, σε ένα κτίριο που η ηλικία του πλησιάζει πλέον τα 100 χρόνια! Χτισμένο το 1925, το κτίριο της οδού Υπερείδου 5, έχει πολλές ιστορίες να πει και μαζί με αυτές έχει και τα αντίστοιχα "τραύματα". Έτσι, λίγο απο ανάγκη αλλά περισσότερο απο επιλογή, κάθε χρόνο, εκεί κάπου στα μέσα Αυγούστου, σηκώνουμε τα μανίκια και ξαναφανταζόμαστε τον χώρο. 

Η συζήτηση ξεκινά για ένα βάψιμο κάποιου δωματίου, μεταφέρεται στην αλλαγή κάποιων τραπεζιών ή καρεκλών και μετά φεύγει σε νέα ράφια για το μπάρ, αλλαγή κάποιων φωτιστικών, κλπ κλπ. Και στο τέλος, βρίσκομαστε να περνάμε τον διπλάσιο από τον υπολογισμένο χρόνο μέσα στην Κιμωλια. Μουτζουρωμένοι, κατάκοποι αλλά και χαρούμενοι. Όσοι μας χτυπήσατε την πόρτα για να δείτε αν είμαστε ανοιχτά, έχετε και την εικόνα αυτού που περιγράφω. 

Τι κάναμε φέτος λοιπόν; Γίναμε ακόμα πιο πολύχρωμοι, βάζοντας ένα πιο ζωντανό χρώμα στο μεσαίο μας δωμάτιο (το κοκκινησαμε αρκετά). Βγάλαμε τον καθρέφτη από την πόρτα του μπάνιου, οπότε πλέον όταν μας ρωτάτε που είναι η τουαλέτα, δεν απαντάμε "ανεβαίνετε τα σκαλάκια, ο καθρέφτης στα αριστερά είναι η πόρτα". Αν αναρωτιέστε, ο καθρέφτης σκέκεται περήφανα απέναντι από το μπαρ για να μπορούμε να καθρεφτιζόμαστε καλύτερα και να μεγαλώνει και ο χώρος! 

Καθαρίζοντας την αποθήκη, ανακαλύψαμε την πρώτη μας μηχανή καφέ, μια παλιά (vintage για τους πιο ρομαντικούς) μονή μηχανή εσπρέσσο, που μας έκανε παρέα για κανένα χρόνο – ενάμιση, όταν ανοίξαμε. Την καθαρίσαμε και της βάλαμε λαμπάκια, και κάθεται περήφανη στο ένα από τα δύο παράθυρα του κόκκινου δωματίου… Κάπως έτσι…!

Το μεγαλύτερο εγχείρημα ήταν τα σκαλιά μας, τα οποία είχαν κάποια θέματα ευστάθειας, οπότε τα πρώτα 2 έπρεπε να αλλαχθούν. Μας πήρε λίγο παραπάνω, αλλά κι αυτά άλλαξαν όψη και πλέον δεν έχουν κανένα θέμα. Και κάπως έτσι, προσθέσαμε άλλο ένα πράγμα στην Κιμωλία το οποίο είναι φτιαγμένο με τα χεράκια μας… 🙂 Σαν επακόλουθο, κοιτάζοντας γύρω μας σε όλα όσα έχουμε φτιάξει από το μηδέν εκεί μέσα, αποφασίσαμε να πάρουμε από μόνοι μας τον τίτλο του "πιο χειροποίητου καφέ στην Αθήνα"… Μια βόλτα στην Κιμωλία θα σας πείσει ότι δεν υπάρχει άλλο καφέ στο οποίο να έχετε πάει, όπου τόσα πράγματα στο χώρο, είναι φτιαγμένα και φροντισμένα από τους ίδιους ανθρώπους που άνοιξαν το κάθε μαγαζί. 

Σε άλλες αλλαγές, με πολύ κόπο η τέντα μας απέκτησε πάλι το αρχικό της χρώμα (υγρό για τέντες και χλωρίνη με ενεργό χλώριο έκαναν το θαύμα), τα φώτα μας άλλαξαν και έγιναν LED, μαζί και τα περισσότερα φωτιστικά μας (στο μπαρ, στο μεσαίο δωμάτιο και οι απλίκες μας σε όλο το μαγαζί). Κλέψαμε και κάποιους ακόμα πίνακες από τη μαμά Κατερίνα και τους κρεμάσαμε ψηλά στους τοίχους και φυσικά επιδιορθώσαμε όλες μας τις καρέκλες που είχαν πρόβλημα. Όσες εκτέλεσαν το καθήκον τους στο έπακρο και δεν είχαν κάτι άλλο να δώσουν, τις πήραμε σπίτια μας και ξεκουράζονται στα μπαλκόνια μας, ξέγνοιαστες και χαλαρές…

Με όλα αυτά, οι μέρες πέρασαν, μαζέψαμε τον χαμό που είδατε στην πρώτη εικόνα του άρθρου, και καταφέραμε να ανοίξουμε στις 27/8, τακτοποιημένοι, καθαροί και όμορφοι! Σχεδόν ένα μήνα μετά, οι περισσότερο παρατηρητικοί, μας λέτε πολύ όμορφα πράγματα για τις αλλαγές, και αυτό μας κάνει να σχεδιάζουμε από τώρα το τι θα κάνουμε το καλοκαίρι του 2019…! 

Η Κιμωλία ζει και αναπνέει, όπως λέμε και στη σελίδα μας στο Facebook. Είναι ένας χώρος σταθερός μα και αεικίνητος την ίδια στιγμή. Εξελισσόμαστε και αλλάζουμε ανάλογα με τη διάθεση μας, αλλά προσπαθούμε να μένουμε πάντα η ίδια κρυμμένη γωνιά στο κέντρο της πόλης, όπως το 2011 που ανοίξαμε. Δεν είναι εύκολη η διαδικασία, μα αξίζει και την προτιμάμε από οποιαδήποτε άλλη. Το άρθρο αυτό γράφτηκε με σκοπό να μοιραστούμε το μεράκι μας για αυτό που κάνουμε, να αναλογιστούμε λίγο τον κόπο μας αυτό το καλοκαιρί, και να σας πούμε 2-3 μυστικά που δε τα ξέρουν όλοι. Όμως βάζοντας τις τελευταίες γραμμές, διαπιστώνω πως αξίζει να πούμε και κάτι ακόμα. 

Αγαπήστε τα μαγαζιά στις γειτονιές σας. Αγαπήστε τις μικρές επιχειρήσεις και τις επιχειρήσεις που στήνονται με κόπο και μεράκι. Υπάρχουν αμέτρητα μαγαζιά που αξίζουν την προσοχή σας. Δεν είναι τα απρόσωπα, γκρίζα μαγαζιά που συναθροίζεται ο κόσμος από μόδα. Είναι όλα αυτά τα στέκια που σε κάνουν να νιώθεις σαν στο σπίτι σου. Ένα τέτοιο θεωρούμε πως είμαστε και εμείς και σε τέτοια μαγαζιά αγαπάμε να πηγαίνουμε. 

Η Κιμωλία σας

Τόσα χρόνια μια ανάσα…

Ήταν το τρίτο Σάββατο του Δεκέμβρη του 2011, και το ημερολόγιο έδειχνε 17. Δεν είχαμε κάποιο πλάνο, ούτε καν να ανοίξουμε μια καθημερινή που θα υπήρχε λιγότερος κόσμος για να ξεκινήσουμε πιο ομαλά. Απλά εκείνη τη μέρα καταφέραμε να έχουμε τα πάντα έτοιμα. Κι έτσι, το κλειδί μπήκε στην πόρτα νωρίς το πρωί, η μηχανή του καφέ ζεστάθηκε και περιμέναμε με το άγχος ενός μαθητή που πηγαίνει πρώτη μέρα σχολείο. 

Είμασταν όλοι εκεί, κι ας μη χρειαζόταν, κοιτάζωντας προς την πόρτα, βηματίζοντας αμήχανα μέσα στο χώρο, ελέγχοντας ότι όλα τα πράγματα ήταν στη θέση τους. Και κάποια στιγμή, όχι πολύ ώρα μετά από την ώρα που ανοίξαμε, μπήκε ο πρώτος πελάτης και μετά από λίγο ο επόμενος, και πάει λέγοντας. Μια "ροή" ανθρώπων, κιμωλιών, όπως μας αρέσει να σας αποκαλούμε, που κρατάει 6 χρόνια πια. 

Θυμάμαι από τότε να κοιτάζω με άγχος στα μάτια όποιον έμπαινε, για να δω αυτή την πρώτη αντίδραση για την Κιμωλία. Νομίζω πως αυτή η αναζήτηση της έγκρισης από όσους επισκέπτονται για πρώτη φορά την Κιμωλία, δεν σταμάτησε ποτέ από τότε. Ίδια έμεινε και η χαρά για τα καλά λόγια που με γενναιοδωρία μας χαρίζετε συχνά, μεγενθύνοντας με τη σειρά της την ευθύνη για να προσφέρουμε την ίδια εμπειρία σε όσους επιλέγουν να περάσουν τις στιγμές τους στο χώρο μας. 

Η μια μέρα έφερε την επόμενη και την επόμενη, και έτσι στεκόμαστε εδώ, κάπου 2.190 μέρες μετά ("but who's counting" που λένε και στο χωριό μου), να αναπωλούμε αυτά τα 6 χρόνια που σαν ανάσα πέρασαν μα και τόσο γεμάτα ταυτόχρονα. Και με αυτή την αφορμή, γράφουμε αυτό το άρθρο, με κάποιες φωτογραφίες μέσα από τις αναμνήσεις όλων μας, για να πούμε ένα μεγάλο, τεράστιο ευχαριστώ που είστε ακόμα κοντά μας και κρατάτε κι εμάς ακόμα εδώ, σε πείσμα των καιρών που μόνο εύκολοι δεν είναι. 

Σα να ήταν βαλτό, σήμερα, 17 του μήνα, το Facebook μας τόνισε ότι φτάσαμε τα 17.000 likes στην σελίδα μας. Κι αν καποιες φορές το κυνήγι των αριθμών είναι μάταιο, εμείς κρατάμε το ουσιώδες πίσω από αυτή την όμορφη σύμπτωση, που είναι απο τη μια έμπρακτη αναγνώριση των προσπαθειών και του κόπου μας και από την άλλη ένα κανάλι επικοινωνίας με όλους εσάς. 

Ένα μεγάλο "ευχαριστώ" κοιτώντας πίσω πηγαίνει στην Ελίνα που πίστεψε τη μαμά Κατερίνα από την πρώτη μέρα και μας έδωσε το σπίτι των παιδικών της χρόνων για να το κάνουμε καταφύγιο για τα δικά μας και τα δικά σας ενήλικα όνειρα. Και σε όσους φίλους μας σήκωσαν τα μανίκια για να κουβαλήσουν ή να βάψουν ή να καρφώσουν, στις πολλές ανακαινίσεις που έφτασαν την Κιμωλία στην σημερινή της μορφή (μια μορφή "μόνιμα προσωρινή", μέχρι την επόμενη ανακαίνιση).

Με το 2017 να φτάνει σιγά σιγά στο τέλος του, βρήκαμε την ευκαιρία με αφορμή τα γενέθλια μας, όπως κάθε χρόνο τέτοιον καιρό, να κάνουμε μια μικρή αναδρομή. Να κοιτάξουμε πίσω, να αποτιμήσουμε όσα έγιναν και να μάθουμε από τα λάθη μας. Να εκτιμήσουμε όλα όσα κάποιες φορές μπορεί κανείς να θεωρεί δεδομένα και να σας πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για την συντροφιά που μας κρατάτε στο ταξίδι μας.

Και πριν κλείσουμε το άρθρο αυτό με την εικόνα ενός χριστουγεννιάτικου δέντρου διαφορετικού από τα άλλα, να σας συμβουλέψουμε να κάνετε το ίδιο για τη χρονιά που φεύγει. Εκτιμήστε την, μετρήστε την και κρατήστε όλα όσα θα σας κάνουν να μπείτε στο 2018 με ακόμα περισσότερη όρεξη για όμορφα πράγματα. Εμείς θα είμαστε εδώ, να προσφέρουμε χώρο σε παλιούς και νέους φίλους να συναντιούνται. Και θα στεκόμαστε πίσω από το μπαρ, περιμένοντας αυτό το πρώτο χαμόγελο κάθε φορά που περνάτε το κατώφλι μας. 

Να είστε όλοι καλά, 

Η Κιμωλία σας


  

Στολίζοντας την Κιμωλία με τη Thirea!

Ήρθε και φέτος αυτή η στιγμή του χρόνου που βγάζουμε λαμπάκια και δέντρα και λοιπά στολίδια από την αποθήκη και δίνουμε ένα χρώμα χριστουγέννων στην Κιμωλία! Φέτος όμως, σε αντίθεση με τις άλλες χρονιές, δε χρειαστήκαμε τα παλιά μας στολίδια (τα οποία πήγαν σε καλό σκοπό). Ο λόγος ήταν μια αναπάντεχη χορηγία, και μάλλον η πρώτη ουσιαστική χορηγία στην ιστορία της Κιμωλίας! Η Thirea, και πιο συγκεκριμένα ο φίλος μας ο Νίκος, αποφάσισε να μας δωρίσει όλα τα απαραίτητα για τον στολισμό της Κιμωλίας! Αφού λοιπόν επισκεφθήκαμε την έκθεση του που είναι Μεσοχώρας 7 στον Άγιο Δημήτριο, διαλέξαμε λαμπάκια και λοιπά στολίδια και το αποτέλεσμα μπορείτε να το δείτε στις φωτογραφίες που ακολουθούν, αλλά και live από κοντά! 

Εμείς διαλέξαμε λαμπάκια led για πιο έντονο φωτισμό αλλα και μια πολύ ωραία σειρά τύπου "βροχή" την οποία τη βάλαμε στην πρόσοψη της Κιμωλίας. Φωτογραφία θα τραβήξουμε το βράδυ και μπορείτε να την δείτε στο Instagram της Κιμωλίας! Επίσης, πήραμε μια πολύ ωραία σειρά με λαμπάκια τα οποία είναι λεπτά σαν σύρμα, με ενσωματωμένα led! Τα συγκεκριμένα τα φυλάξαμε για κάποιο project που θα κάνουμε στο επόμενο διάστημα, αλλά φαίνονται απίθανα και τα προτείνουμε ανεπιφύλακτα!

Στολίσαμε λοιπόν τη μπάρα μας… 

Στολίσαμε το μεσαίο δωμάτιο…

Στολίσαμε και το στολίδι αστέρι που είναι κρυμμένο πάνω από τον καναπέ μας… 

Και αυτά δεν είναι τα μόνα, οπότε έχουμε γεμίσει την Κιμωλία λαμπάκια όπως καταλαβαίνετε! 😉 

   

 

Τα πιο cozy στέκια…;

Όπως έχουμε πει από την αρχή της δημιουργίας της Κιμωλίας, είναι μεγάλη μας χαρά (πραγματικά) όταν χωρις κανένα όφελος, κάποιος αναφέρει την Κιμωλία σε άρθρα όπως αυτό στο "NouPou", που φιλοξενεί έναν αριθμό μαγαζιών που θεωρούνται ζεστά και φιλόξενα, σχεδόν σπιτίσια, από το συντάκτη! Θα μας βρείτε στο κάτω κάτω μέρος του άρθρου, ελπίζουμε όχι τελευταίους, απλά από τύχη!

"Vintage style, πολύ προσεγμένη διακόσμηση σε μια από τις πιο όμορφες γειτονιές της Αθήνας. Το ιδιαίτερα χαριτωμένο καφέ με την άκρως ενδιαφέρουσα ατμόσφαιρα και την αίσθηση της φιλοξενίας που σε κάνει να το παρομοιάσεις με φιλικό σπίτι, παρά με καφετέρια, σερβίρει γνήσιο ελληνικό καφέ και ό,τι ποτό τραβάει η όρεξή σου καθώς βραδιάζει στη γοητευτική Πλάκα."

Ευχαριστούμε πάρα πολύ και δίνουμε το LINK για να τα δείτε όλα…!

Εκ της διευθύνσεως! 

Ομάδα Συζήτησης για Ισπανομαθείς – Kimolia Art Cafe

Hablas espanol?

Η ιδέα μας ήρθε από έναν πολύ πολύ καλό φίλο της Κιμωλίας, που όντας Ισπανός ο ίδιος αλλά και καθηγητής Ισπανικών, θέλησε να φιλοξενήσει στην Κιμωλία κάποιες ομάδες συζήτησης στη μητρική του γλώσσα.

Η συμμετοχή στην συζήτηση απευθύνεται σε άτομα που έχουν ικανοποιητικό γλωσσικό επίπεδο (τουλάχιστον Β2). Μπορούμε να φιλοξενήσουμε μέχρι 10 άτομα σε μια συζήτηση ανά εβδομάδα διάρκειας 1,5 ώρας.

Η ιδέα βασίζεται στη δυνατότητα να εξασκήσετε τα ισπανικά σας σε ένα χαλαρό και ευχάριστο περιβάλλον, μέσα από ενδιαφέροντα θέματα, διασκεδαστικά ή επίμαχα, μοιράζοντας λίγη ώρα με άλλα ισπανόφωνα άτομα.

Σε κάθε συνάντηση θα ασχοληθούμε με ένα θέμα με την βοήθεια κάποιου γραπτού ή οπτικοακουστικού μέσου (άρθρο, εικόνα, βίντεο), οι παρευρισκόμενοι θα έχουν την καθοδήγηση του δασκάλου για τις διορθώσεις και γραμματικές επεξηγήσεις που θα προκύψουν, δίνοντας προσοχή στην απόκτηση και στερέωση του λεξιλογίου.

Αν σας ενδιαφέρει να λάβετε μέρος, θα πρέπει να βάλετε λίγο χρόνο να μας συμπληρώσετε τη φόρμα που θα βρείτε εδώ, για να μπορέσουμε να οργανώσουμε τα τμήματα αλλά και να επικοινωνήσουμε μαζί σας!

¡Σας περιμένουμε!

—————————-

GRUPO DE CONVERSACIÓN EN ESPAÑOL en el Café-Art Kimolía


– Moderado por filólogo español, especializado en la Enseñanza de Español como Lengua Extranjera, con amplia experiencia en Grecia y el extrajero.
– Dirigido a gente que tiene un cierto nivel lingüístico (mínimo B2).
– Máximo 10 personas, 1'5 hora a la semana.
– Flexibilidad, no tienes obligación de asistir cada semana.
– Ven a practicar la lengua en un ambiente divertido y relajado, mediante temas interesantes, amenos o polémicos y compartir un rato con otras personas hispanohablantes.
– Cada día, se tratará un tema basado en un documento escrito o audiovisual (artículo, imagen, vídeo), los asistentes contarán con el apoyo del profesor para todo tipo de correcciones, aclaraciones gramaticales haciendo hincapié en la adquisición y consolidación de vocabulario.
– Comienzo inmediato.
– Aportación económica voluntaria.
Indícanos qué hora y día te viene mejor para planificarlo.

Apúntate en la página de Facebook del Café Kimolia.


¡Te esperamos!

Απάτη… αλά Ελληνικά!

Είναι αυτό που λέμε, «όσο ζει κανείς, μαθαίνει»… Είχαμε λοιπόν στη γειτονιά, ένα μικρό, ύποπτο μαγαζάκι… Δεν είχα δώσει ποτέ μεγάλη σημασία. Δε μας ενοχλούσαν, δε τους ενοχλούσαμε… Κάποιοι από εσάς ίσως να καταλάβατε ήδη για ποιο μιλάω… Ευτυχώς, έκλεισε και νοικιάστηκε, οπότε περιμένουμε το νέο μας γείτονα με ανυπομονησία… Έκλεισε, αλλά οι ιστορίες για αυτό, καλά κρατούν… Έμαθα λοιπόν σήμερα, ότι το συγκεκριμένο μαγαζάκι, όπως πολλά όμοια του, έχουν 1-2 παλικάρια (κάτι κουρασμένα παλικάρια, στα 60-65) που συχνάζουν στα μετρό του Συντάγματος και της Ακρόπολης και «ψαρεύουν» πελατεία…  Παλικάρια που υπάρχουν ακόμα αλλά έχουν ξεμείνει στην Πλάκα από άλλες εποχές, που παραπέμπουν στην ταινία με τον Κωνσταντίνου… «Καλώς τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα» που έλεγε και η Άννα Καλουτά…

Αυτά τα παλικάρια, παίρνουν ανυποψίαστους τουρίστες να τους πάνε σε ένα πολύ ωραίο μαγαζί με κοπέλες, κόσμο κλπ… Μόλις φτάσουν στις «τρύπες» που τους πληρώνουν για να μαζεύουν κόσμο, τους βάζουν μέσα και κλείνουν την πόρτα πίσω τους… Στο συγκεκριμένο μαγαζάκι της γειτονίας, ιστορίες λένε ότι υπήρχε μια μπαργούμαν κάποιας χώρας του ανατολικού μπλοκ, η οποία άρχιζε επί τόπου να βάζει ποτά… Του τουρίστα, δικά της, των παλικαριών, και πάει λέγοντας… Τα ποτά αυτά, τα δικά τους, μπορεί και να ήταν μόνο χυμός πορτοκάλι… Πιες ένα, πιες δύο, κάποια στιγμή ερχόταν η ώρα της σούμας…

Εκεί έσκαγε το παραμύθι… Ζητούσαν από τον τουρίστα να πληρώσει όλα τα ποτά, μαζί και αυτά που υποτιθέμενα ήπιαν οι ίδιοι, σε τιμές Χίλτον και πάνω… 6 ποτά, 60 ευρώ, 10 ποτά, 100 ευρώ… Μια ιστορία που έφτασε στα αυτιά μας, έλεγε ότι κάποιος κακομοίρης που τους φοβήθηκε, πλήρωσε 300 ευρώ! Αν κάποιος αρνιόταν να πληρώσει, η απειλή της αστυνομίας τον έκανε να πειστεί αμέσως για να δώσει όσα του ζητούσαν. Ποιος δε θα το έκανε άλλωστε, ξένος σε μια ξένη χώρα, χωρίς να γνωρίζει τη γλώσσα, κλπ κλπ; Άλλωστε, το μάτι των παλικαριών αυτών κόβει καλά… Ξέρουν ποιον θα παρασύρουν στην ποντικότρυπα για να τον μαδήσουν…

Τέτοια μαγαζιά υπάρχουν ακόμα και τα βλέπετε όλοι όσοι κάνετε βόλτα στο κέντρο της Αθήνας… Κάτι ξεχασμένα καφέ-μπαρ, σαν αυτή της Λάμψης και του Καλημέρα Ζωή, που λες, «πως μπορεί να μένει ανοιχτή αυτή η τρύπα; Ποιος έρχεται εδώ;». Τώρα λοιπόν ξέρετε πως μένουν και ποιοι έρχονται σε αυτά… Κατά τα άλλα, ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας και πρέπει να τον διαφυλάξουμε, να τον εκσυγχρονίσουμε, κλπ. Δυστυχώς, αυτό το ακραίο παράδειγμα, δείχνει σε εμάς και πιστεύω σε πολλούς ακόμα, ότι όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα δυσκολευτούμε πολύ να τινάξουμε από πάνω μας τον οπορτουνισμό και τις κακές συνήθειες του παρελθόντος. Αν δε δούμε όλους αυτούς τους ανθρώπους που έρχονται στη χώρα μας, να αφήσουν τα χρήματα τους, με σεβασμό, τότε πολύ απλά κάποια στιγμή θα σταματήσουν να έρχονται στην ποσότητα και την ποιότητα που ακόμα έρχονται…

Τα παλικάρια αυτού του είδους που τσιμπάνε θύματα, θα πάρουν σύνταξη από τη ζωή κάποια στιγμή, και όσοι μένουμε πίσω θα προσπαθούμε μάταια να πείσουμε τον υπόλοιπο κόσμο ότι δεν είμαστε ελέφαντες… Μέχρι τότε, τα μάτια σας δεκατέσσερα, και αν έχετε κάποιο γνωστό που επισκέπτεται τη χώρα, βάλτε τον λίγο στα κόλπα, μπας και γλιτώσουμε μερικές ιστορίες που πλέον βγαίνουν και online και δυσφημίζουν τη χώρα διαχρονικά….

Εκθέσεις… Μερικές λεπτομέρειες…

Επειδή λαμβάνουμε αρκετά μηνύματα και τηλεφωνήματα σχετικά με τις εκθέσεις που διοργανώνονται στην Κιμωλία, είπαμε να σας γράψουμε μερικά πράγματα εδώ, για να κάνουμε πιο εύκολη την επικοινωνία μας! Ξεκινώντας τις εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας ή κοσμήματος που κάνουμε, αποφασίσαμε ότι δε θα ζητήσουμε αντίτιμο για καμία από αυτές, περισσότερο γιατί πιστεύουμε σε ανταλλακτικούς τύπους συνεργασιών, αλλά επίσης γιατί δεν είμαστε γκαλερί για να χρεώσουμε το χώρο, τον εξοπλισμό, κ.ο.κ. Οπότε η απάντηση στην ερώτηση "αν υπάρχει κάποια χρέωση", είναι ρητά, όχι…

Ωστόσο, για να είμαστε και εμείς σωστοί απέναντι στους εκθέτες, αλλά και για να δουλέψει η διαδικασία, πραγματικά "ανταλλακτικά", γνωστοποιούμε τα παρακάτω σε όποιον έρθει να εκθέσει σε εμάς:

  • Διαθέτουμε το χώρο από μια (1) ως και τρεις (3) ημέρες, μέσα στο διάστημα από Δευτέρα ως Πέμπτη. Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή από Σεπτέμβρη μέχρι και Μάρτιο, δε φιλοξενούνται εκθέσεις,
  • Δεν εγκαθιστούμε επιπλέον φωτισμό για την έκθεση και δεν "χαλάμε" το διάκοσμο του μαγαζιού με οποιονδήποτε τρόπο (βάζοντας καρφιά σε τοίχους, κλπ). Τα πράγματα που εκθέτονται, μπαίνουν σε δικά τους stand, αν χρειάζονται τέτοιου είδους υποστήριξη,
  • Ζητάμε σαν προαπαιτούμενο, την πρόσκληση ικανοποιητικού αριθμού ατόμων (περισσότερους από 200-300 ανθρώπους κατ' ελάχιστον) στο event στο Facebook που δημιουργείται αποκλειστικά για την κάθε εκδήλωση, ώστε σε αντάλλαγμα του χώρου που δίνουμε, να βεβαιωθούμε ότι μέσα από την έκθεση, περισσότερος κόσμος θα "γνωρίσει" την Κιμωλία,
  • Η Κιμωλία δεν είναι κατάστημα ή bazaar. Είναι ένα καφέ-μπαρ που φιλοξενεί κάποιες εκθέσεις. Για μας, αυτό σημαίνει ότι δεν κάνουμε τίποτα που μπορεί να ενοχλήσει τη λειτουργία του καφέ-μπαρ. Επίσης, καλό είναι οι εκθέτες να έχουν καλέσει τους φίλους τους, καθώς η Κιμωλία δε μπορεί να εγγυηθεί ότι π.χ. θα έρθουν 100 άτομα να δουν ότι εκθέτεται κάθε φορά. Καλούμε και εμείς κόσμο σε κάθε event, αλλά θέλουμε και τη δική σας καλή διάθεση και προσπάθεια για κάθε εκδήλωση.

Αν θέλετε να πάρετε μια γεύση από τα παραπάνω, με πραγματικά παραδείγματα, δείτε τα events μας που έχουν ολοκληρωθεί, εδώ: http://www.kimolia-art-cafe.gr/?q=exhibitions

Όλα τα events που ολοκληρώνονται, ανεβαίνουν στη σελίδα μας και δημοσιοποιούνται (αν θέλετε να γράψετε την εμπειρία σας από αυτά) στο blog της Κιμωλίας, για να δημιουργήσουμε έτσι ένα σταθερό σημείο επαφής με ανθρώπους που μπορεί να θέλουν να δουν τη δουλειά σας!

Για περισσότερες πληροφορίες, στείλτε μας ένα μήνυμα στη σελίδα της Κιμωλίας στο Facebook: www.facebook.com/kimolia

© 2018 Kimolia Blog

Theme by Anders NorenUp ↑