Kimolia Blog

all the small things

Tag: story

Convert Art | The Art of Upcycling

Σε αυτό το blog, οι δημοσιεύσεις μας δεν είναι τόσο συχνές γιατί είναι πάντα ξεχωριστές! Αυτή τη φορά, μιλάμε για τη Μαρίνα που την είχαμε γνωρίσει κάποια στιγμή με εντελώς άλλη ιδιότητα και πρόσφατα μας συστήθηκε ξανά, με μια ακόμα ενδιαφέρουσα ασχολία! Η Μαρίνα Γρυπονησιώτη κάνει upcycling, ή αλλιώς δημιουργική επανάχρηση όπως είναι ο εναλλακτικός όρος!

Στο site της Convert Art, διαβάζουμε.. "Upcycling είναι η διαδικασία της μετατροπής ενός άχρηστου ή ανεπιθύμητου αντικειμένου σε ένα νέο απόλυτα χρηστικό. Ένα αντικείμενο πλασμένο με φαντασία και δημιουργικότητα. Αυτή η φαινομενικά βασική ιδέα έχει προκαλέσει μια συναρπαστική επανάσταση για τη δημιουργία μιας νέας γενιάς προϊόντων.

Τι κάνει λοιπόν η Μαρίνα στην πράξη; Παίρνει ότι μπορείς να φανταστείς, όπως σαμπρέλες, ηλεκτρολογικό εξοπλισμό, καλώδια, λάστιχα και μέταλλο και δημιουργεί τσάντες, καπνοθήκες, αξεσουάρ, κολιέ και πάει λέγοντας! 

  

Πως ξεκίνησε να το κάνει αυτό η Μαρίνα; Όπως μας λέει στο RISE.gr, η ιδέα ξεκίνησε όταν ακόμα ήτανσε μια «πρωινή» δουλειά και χρειάστηκε κάποια μέρα να πάει ένα αμάξι της επιχείρησης στο συνεργείο. Όση ώρα περίμενε να επισκευαστεί, έκανε βόλτες στον Βοτανικό και ανακάλυψε ότι υπήρχαν άπειρα λάστιχα πεταμένα και αναξιοποίητα. Κάπως έτσι, ήρθε η ιδέα να πάρει ένα λάστιχο μοτοσικλέτας και να πειραματιστεί μαζί του. Γυρνώντας στο συνεργείο, ρώτησε αν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία τους, πήρε το «ΟΚ» και έτσι έφτιαξε την πρώτη της ζώνη. Μετά από λίγο καιρό, χάλασε ένα μικρό φορητό ηχείο που είχε πάντα στις διακοπές της. Επειδή δεν ήθελε να το πετάξει, το ανοίξε και το επεξεργάστηκε. Έτσι, δημιούργησε το πρώτο κόσμημα. Οι φίλοι της ενθουσιάστηκαν με την πρωτοτυπία και την προέτρεψαν να συνεχίσει. Και έτσι ξεκίνησε η Convert Art!

  dscn6235   

Αν θέλετε να δείτε τις δημιουργίες της Μαρίνας από πολύ κοντά, θα πρέπει να πάτε μια βόλτα μέχρι το 67 της οδού Π. Τσαλδάρη στο Ξυλόκαστρο! Εναλλακτικά, μπορείτε να τα δείτε στο ηλεκτρονικό της κατάστημα ή στη σελίδα της στο Facebook! Απο καιρό σε καιρό, ανεβαίνει για εκθέσεις και στην Αθήνα, οπότε μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί της για να μάθετε πότε θα κάνει την επόμενη βόλτα προς τα μέρη μας…! Εμείς σας αφήνουμε με τη φωτογραφία ενός πανέμορφου ρολογιού της Μαρίνας που ερωτευτήκαμε και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για το επόμενο άρθρο μας, όταν βρεθεί κάτι ακόμα που θα είναι άξιο λόγου..! 😉

Meet: Alternative Athens

Η βόλτα της Κιμωλίας σε προσπάθειες που θέλουμε να σας κάνουμε γνωστές, συνεχίζεται με το "Alternative Athens"! Γνωρίσαμε κάποια από τα μέλη της ομάδας του Alternative Athens σε βόλτες που συμπεριέλαβαν την Κιμωλία σαν στάση, και μόλις ακούσαμε την ιστορία τους, αποφασίσαμε να σας πούμε λίγα λόγια για την πολύ όμορφη και ενδιαφέρουσα προσπάθεια που κάνουν!

Η Τίνα Σκλαβόλια – Κυριάκη, είναι η εμπνεύστρια του Alternative Athens, που οργανώνει θεματικές περιηγήσεις στην πόλη. Ανάμεσα σε αυτές, το Food Tour με στάσεις στα καλύτερα στέκια για γνήσιο ελληνικό φαγητό και το City Walk, που "γνωρίζει" του επισκέπτες με γωνιές και ιστορίες της πόλης μακριά από το τουριστικό μονοπάτι. Ή για τους πιο ξενύχτηδες, το Nightlife Tour, για επαφή με τη νυχτερινή ζωή της Αθήνας αλλά και το πιο εναλλακτικό Street Art Tour, την επίσκεψη στην ανοιχτή αθηναϊκή γκαλερί των δρόμων.

Όπως είπε η ίδια η Τίνα στο άρθρο της Καθημερινής, «Οπου πηγαίναμε, θέλαμε να καταλάβουμε τη χώρα πέρα από τα τουριστικά στερεότυπα, μέναμε και τρώγαμε με ντόπιους και εκτός από τα κύρια αξιοθέατα προσπαθούσαμε να ανακαλύψουμε τοπικά μαγαζιά, στέκια, μέρη τα οποία δεν περιλαμβάνονται στα κλασικά προγράμματα. Την Αθήνα την εξερευνούσα μόνη μου για χρόνια από προσωπικό ενδιαφέρον. Οταν έψαξα να δω τι προσφέρεται σε επίπεδο τουρ, πριν από περίπου δύο χρόνια, ανακάλυψα ότι ήταν ένα πολύ στερεοτυπικό προϊόν, Ακρόπολη και Μουσείο, Ακρόπολη και Athens Hightlights, δηλαδή Σύνταγμα, Πλάκα και πάντα γύρω από την αρχαία Αθήνα. Αλλά η Αθήνα δεν είναι μόνο αυτό. Είναι πολύ περίπλοκη πόλη, αλλά είναι και σαν θεματικό πάρκο. Μέσα σε μία ώρα μπορείς να δεις πάρα πολλά και διαφορετικά πράγματα, το τοπίο αλλάζει δραματικά. Απλώς δεν το καταλαβαίνουμε γιατί σε αυτήν έχουμε μεγαλώσει, δεν έχουμε τα μάτια να τη δούμε διαφορετικά. Επιπλέον, η Αθήνα δεν είναι μια πόλη που θα σε κερδίσει με την πρώτη ματιά, όπως το Παρίσι ή η Ρώμη. Είναι μια πόλη που για να την αγαπήσεις πρέπει να την ανακαλύψεις, αλλά όταν αρχίσεις να την καταλαβαίνεις είναι συναρπαστική».

Το Alternative Athens έχει ήδη πάρα πολύ μεγάλη ανταπόκριση, και είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ αρχικά κάποιοι επισκέπτες δεν έχουν την καλύτερη εικόνα για την Αθήνα, μετά την ολοκλήρωση των περιπάτων που το Alternative Athens οργανώνει, αναθεωρούν την άποψη τους! Εμείς σαν Κιμωλία, χαιρόμαστε πάρα πολύ που είμαστε μέρος κάποιων από τις διαδρομές αυτές και σας ζητάμε να κοινοποιήσετε την ιστορία του Alternative Athens, να επισκεφθείτε τo site του ή τη σελίδα του στο Facebook!

 

Κιμωλία backstage…

Ξεκινώντας αυτό το blog, σκεφτόμουν τι θα μπορούσα να γράψω σαν πρώτη ανάρτηση. Επειδή οι συστάσεις πρέπει να γίνονται από την αρχή μιας γνωριμίας, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία της Κιμωλίας πριν την Κιμωλία…

Ήταν Σεπτέμβρης του 2011 και η (μαμά) Κατερίνα περπατούσε στην Πλάκα, τόπος δουλειάς από τότε, αφού συνεργαζόταν με κάποια τουριστικά καταστήματα τα οποία προμήθευε με αντίγραφα αρχαϊκών και γεωμετρικών βάζων και άλλων τεχνουργημάτων της Αρχαίας Ελλάδας. Περπατώντας την οδό Υπερείδου, στάθηκε μπροστά από τον αριθμό «5» και κοίταξε το νεοκλασικό κτίριο που κάποτε στέγαζε το Academy Travel (σήμερα βρίσκεται Κυδαθήναιων και Νίκης). Το Academy Travel είχε κλείσει το 2009 και το ισόγειο έμενε κλειστό, βρώμικο και παρατημένο στο πέρασμα του χρόνου. Το μόνο καινούργιο στο κτίριο, ήταν οι επιγραφές «Ενοικιάζεται» και μερικές αφίσες θεατρικών παραστάσεων! Το ραντεβού με την Ελίνα Γαληνού (ιδιοκτήτρια του χώρου), κανονίστηκε την επόμενη μέρα και η Κατερίνα μπήκε στο χώρο, αντικρίζοντας ανάμεσα στα απομεινάρια του παλιού γραφείου, και στην κυκλαδίτικη αισθητική των χρωμάτων (ναι, ήταν όοολο μπλε άσπρο!), ένα χώρο ιδιαίτερο και ενδιαφέρων…

compare2

Το τηλέφωνο μου χτύπησε το μεσημέρι της 15ης Σεπτεμβρίου του 2011 και αρχικά νόμιζα ότι ήταν το κλασικό ημερήσιο check της μάνας. Μάταια… Μου έδωσε μια οδό και έτσι φεύγοντας από το γραφείο, βρήκα με μεγάλη δυσκολία το κτίριο της Κιμωλίας (όπως και πολλοί από εσάς, είμαι σίγουρος!). Μπήκα μέσα και την είδα να έχει αρχίσει να κουνάει κάτι  έπιπλα δεξιά και αριστερά, καλυμμένη στη σκόνη, με ένα πλατύ χαμόγελο, να μου λέει «αυτό είναι το μαγαζί μας». Η τρέλα της ήταν μεταδοτική και σύντομα η φίλη της, η Ρενάτα, έγινε και κείνη μέρος και μέλος της προσπάθειας! Το δικό μου σοκ κράτησε μερικές ώρες, αλλά τελικά, αργά ή γρήγορα, τόσο εγώ, όσο και ο αδελφός Αλέξανδρος, ο μπαμπάς Γιώργος και μερικοί ακόμα, γίναμε «μέτοχοι» της τρέλας της. Αρχίσαμε λοιπόν να κλέβουμε ώρες ύπνου και ξεκούρασης για να βοηθήσουμε όσο μπορούσαμε στο να γίνει αυτός ο χώρος, κάτι σαν ένα καφέ… Ο σκοπός ήταν ακριβώς αυτός. Να γίνει για μας κάτι ανάμεσα στο σπίτι μας, στα σπίτια όλων μας και σε ένα καφέ.

Το όνομα ήρθε και αυτό από την Κατερίνα, όπως και πολλά πράγματα μέσα στο χώρο, μαζί και τα πλακάκια στο μπάνιο (!), τους πίνακες και άλλα. Οι καρέκλες βάφτηκαν στο χέρι, ο Γιώργος μας έφτιαξε την πινακίδα και τις ωραίες γάτες, η Ρενάτα μας δάνεισε τους πανέμορφους πίνακες της, η Νανά μας έδωσε την κοκκινοσκουφίτσα και τον καθρέφτη με τα κουμπιά, ο μπαμπάς έκανε ότι δε μπορούσε να κάνει κανείς άλλος, από βρύσες μέχρι βάψιμο και μερεμέτια, εγώ και ο Αλέξανδρος κουβαλήσαμε, βάψαμε, καθαρίσαμε και πάει λέγοντας… Ακόμα και η γιαγιά μας έδωσε το γραμμόφωνο που της έκανε δώρο ο παππούς, ενώ η άλλη γιαγιά μας, μας έδωσε την παλιά ραπτομηχανή… Πως ήταν ο χώρος όταν μπήκαμε μέσα; Δείτε εδώ.

Κάπως έτσι, συνεχίζουμε να κάνουμε αλλαγές, μέσα σε ένα χώρο που ζει και αναπνέει μέσα από εμάς και από εσάς που μας δίνετε χαρά και κουράγιο με τα καλά σας λόγια. Το σίγουρο είναι ότι η Κατερίνα δε σταματά (για το καλό όλων μας) να αλλάζει, να μετακομίζει, να σκέφτεται, να πειραματίζεται και να βάφει ότι βάφεται! Η Κιμωλία φτιάχτηκε από αναμνήσεις ανθρώπων που τον αγάπησαν τόσο ώστε να δώσουν πολύ προσωπικά τους πράγματα για αυτόν. Ανοίγοντας τις πόρτες του, συνέχισε να μας προσφέρει αναμνήσεις μέσα από την γνωριμία με τόσους ανθρώπους που έχουν περάσει από τις καρέκλες και τα τραπέζια της και με αυτή την προσμονή των ευχάριστων αναμνήσεων ανοίγουμε κάθε πρωί την πόρτα και τη μηχανή του καφέ…

Νίκος Π.

© 2017 Kimolia Blog

Theme by Anders NorenUp ↑